Kings & Queens

Vanochtend vertelde mij iemand dat wij, mensen, burgers die leven in het nu, anno 2015, het goed hebben. Zelfs beter dan de rijkste koningen en koninginnen, farao’s en andere lieden, die hoog op de ladder van rijkdom stonden, langer geleden.  We hebben stromend water waarmee we ons toilet kunnen doortrekken, de kraan kunnen openen als we onze dorst willen lessen, een knop om in te drukken zodra we meer licht willen hebben, ga zo maar door. Enerzijds had hij natuurlijk gelijk, we hebben nu een enorme rijkdom, we leven als kings & queens, we gedragen ons er in ieder geval wel vaak naar. We hebben de wens dat een ieder dat ook ziet, op straat, op internet, op Facebook. Het kan niet op, jammer dat we zo weinig willen delen.

Ik had twijfel – niet zozeer met de stelling, ik kreeg de indruk dat de stelling ons ontlastte van de noodzaak om nu in beweging te komen. Hoe vreemd is het om de foto, van het dode jongetje op een Turks strand, aangespoeld, pas op pagina 4 van de Volkskrant te plaatsen in plaats van dagelijks groot op de voorpagina van iedere krant. Columnist Bert Wagendorp, besteedt op pagina 2 zijn aandacht aan deze jongen en het leed dat dagelijks op de verschillende stranden aanspoelt.

Dit jaar zijn er meer dan 2500 vluchtelingen verdronken, onder wie honderden kinderen. Maar ook oude mensen, homoseksuelen, jonge ouders, broertjes, zusjes, criminelen, terroristen, gehandicapten, allemaal op zoek naar iets beters. Net zo als wij het allemaal goed willen hebben. Ze staan niet op bovenstaande foto …

Koningen, koninginnen, als wij het zo beter hebben, kunnen we ook iets doen. Gelukkig gebeurt dat ook. Steeds meer, het begint klein en wordt langzaam en heel duidelijk groter. De foto van het jongetje van 3 jaar oud, dat verdronk met zijn moeder en broertje van 5, zal snel  vervagen. De beurs in China, de toekomstige strubbelingen met een nieuw Grieks parlement, Prinsjesdag en de positieve gevolgen voor alle koningen en koninginnen in dit land, zullen weer vertrouwde krantenkoppen  worden en de opening van het 8 uur Journaal. Laat de heer Wilders zijn verhaal maar gewoon doen “velen komen omdat ze een Miele willen, of een huis met een uitkering”. Laat we ze dat geven en meer (!) met alle menselijkheid die in ons schuilt – hoeveel rijkdom hebben wij als koning en koninginnen nodig? Een ware vorst zorgt voor het volk, daarover hoef je geen compassie training voor te volgen.

Advertenties
Geplaatst in Actualiteit, Persoonlijk | Een reactie plaatsen

Doel bereikt? (ACT)

Geplaatst in ACT | Een reactie plaatsen

Handleiding “wilde gedachten”

Het zomerreces is weer voorbij. Een aantal weken is het stil geweest op deze blog. Drie weken kamperen met m’n lief en zoon. Kamperen kan een uitermate aangename activiteit zijn. Het hangt erg af van de omstandigheden. Als deze goed zijn en blijven is het fijn. Het was erg fijn. Ik leef graag klein en samen, afgesloten van allerlei externe afleiders en verstoringen. Die komen toch wel. Verstoringen door veranderende omstandigheden. Vaak van buitenaf. Soms vanuit de diepere krochten in mezelf. Door eigen acties. Kamperen is net het echte leven, alleen in het klein. Als de verstoringen groter worden, nemen ook de gedachten toe en voordat ik het weet is het dan gedaan met de opgebouwde kampeerflow.

 

Gelukkig hoorde ik vandaag over het bestaan van meditatietips & tools, afkomstig van de wild & kampeerdivisie van Colorado (USA).

Uitermate bruikbare tips; ik heb de vrijheid genomen ze te vertalen en op een rijtje te zetten. Handig in het wild en daarbuiten.

 

Wat te doen als je een gedachte ontmoet?

  1. Blijf kalm. Als je een gedachte ziet zonder dat deze jou heeft opgemerkt, verlaat dan kalm het gebied.
  2. Stop – loop langzaam achteruit, je gezicht gericht op de gedachte. Geef de gedachte genoeg tijd om te kunnen ontsnappen.
  3. Wilde gedachten vallen zelden mensen aan tenzij zij zich bedreigd of geprovoceerd voelen.
  4. Spreek zacht, daardoor beseft de gedachte mogelijk dat je hem/haar geen kwaad wilt doen.
  5. Ontspan. Als een gedachte rechtop staat en dichterbij komt, wil het mogelijk je stemming onderzoeken. Dat is geen signaal van agressie. Als een gedachte eenmaal heeft vastgesteld wie je bent kan deze het gebied ook weer verlaten; soms kan een gedachte je proberen te intimideren en zaken voor je voeten gooien voordat deze alsnog het gebied verlaat. Doe niets!
  6. Ga absoluut niet rennen, maak geen plotselinge bewegingen. Wegrennen geeft de gedachte munitie om achter je aan te hollen. Wegrennen van een gedachte kun je nooit winnen.

 

Geplaatst in Persoonlijk | Een reactie plaatsen

Liften op een zonnestraal

Lekker meedeinen langs de kleuren van je eigen zonnestraal. Wouter Hamel, deze week als mijn guilty pleassure. Er valt alleen maar te genieten van dit liefdevolle deuntje en sfeer die ogenschijnlijk zo makkelijk wordt neergezet. Ride that sunbeam … mooie tekst.

Geplaatst in Muziek | Een reactie plaatsen

Gele tanden en seks

Simon vindt de titel van dit blog een tikkeltje “over the top”, ik vind het wel okay. Gele tanden en seks hebben op het eerste oog niet zo heel veel met elkaar te maken. De enige gedachten die ik hierbij krijg is dat seks hebben met iemand met een goed verzorgd gebit, mij aantrekkelijker lijkt dan zonder. Maar goed, da’s een zijpad op deze wandeling.

Ik heb gele tanden, niet om gevraagd, foutje van de natuur, teveel verkeerde medicijnen in mijn kinderjaren en weg glazuur. Daar valt niet tegen op te poetsen, te bleken en ook mijn kwartaalbezoekjes aan de mondhygiëniste helpen wel bij het onderhoud van mijn tandvlees, helaas niet bij de kleur. Met duidelijke jaloezie kon ik opkijken tegen mensen met zo’n prachtige wit gebit, een Tom Cruise smile, wetende dat deze niet echt is. De wens, het verlangen is er wel.

Nu ik sinds een langere tijd mijn gele tanden inzet om duidelijk te maken hoe fijn het is om gewoon uit te spreken wat er is, zonder daar iets mee te moeten, iets van te vinden, gebeurt er iets bijzonders. Hoewel mensen met witte tanden nog steeds mijn aandacht krijgen, maakt het mij eigenlijk niet meer uit dat ik ze niet heb. Dat uitspreken, thuis, op straat, op het werk, bij collega’s en bij mijn cliënten, of deelnemers aan workshops, geeft heel veel ruimte. Da’s best wel lekker; alle gedachten die ik de afgelopen jaren (dat waren er veel) over mijn gebit en mijzelf had, doen er ineens niet mee toe. Heel erg ACT, heel erg prima.

Nu het bruggetje nog maken naar de seks. Dat is er eigenlijk niet. Lama Zeupa vertelde enkele weken geleden bij “de toevlucht name” in Huy, dat het projecteren van seksuele gedachten op iemand anders een punt van aandacht is. Sterker nog, iemand die boeddhistisch door het leven wil gaan, krijgt de (dringende) uitnodiging hier zeer terughoudend mee om te gaan. Dat was toen wel even schrikken vond ik. Immers, als gewone Hollandse jongen (met gele tanden dan wel), fantaseer ik gemiddeld tussen de 10 en 100 maal per dag over seks. Fantaseren is best een aardig tijdverdrijf, een verlangen om iets in te vullen van wat er op dat moment (nog) niet is en mogelijk (vaak) ook niet komt. Dat maakt fantaseren zo aantrekkelijke activiteit van mijn brein. Op het meditatiekussen, thuis, op werk en straat. Het is echter qua inhoud niet zo veel ….

Na de toevlucht name ben ik een experiment begonnen. Mijn aandacht bewust te trainen om niet mee te gaan met de begeerte, de fantasie, als die zich zomaar meldde. Dat is in de zomer nog niet zo makkelijk, zeg maar gewoon erg complex. Mensen zien er in de zomer vaak fantastisch uit, ze hebben een gebruinde huid, verzorgen zichzelf nog uitgebreider dan normaal, dragen rokjes, jurkjes, hemdjes, korte broeken, waardoor accenten van het lijf gewoon meer opvallen. De evolutietheorie zal hier zeker ook garen bij spinnen. Ik vermoed dat 9 maanden na de lente- en zomerperiode meer kinderen geboren worden dan 9 maanden na de herfst; de winter is een ander verhaal.

Om een lang verhaal kort te maken. Misschien niet geheel “improper”, mag ik opmerken dat het heel erg lekker is om seksuele fantasien een beetje in toom te houden en te richten op de persoon bij wie ik het liefste ben, mijn eigen lief. De theorie die ik hierover ontwikkeld heb is makkelijk. Volgens mij heb ik een bakje met zeg, 80% aandacht, die moet ik verdelen. Wanneer ik de gehele dag bezig met mijn seksuele aandacht te projecteren op waar mijn ogen zich op laten vallen, is een groot gedeelte van deze aandacht opgesoupeerd. Er blijft dan weinig over. De oefening afgelopen weken om met name mijn seksuele aandacht anders te verdelen, heeft een uitstekend effect op mijn liefdesleven thuis. Een bijzondere experiment, ik blij, mijn lief blij en het contact met juiste intenties aan te gaan, verdiept iedere relatie, ook als er geen seks in het spel is. De ander (on)bewust ook blij … iedereen blij!

Geplaatst in Boeddhisme, Persoonlijk | Een reactie plaatsen

De angel eruit …

Bezweet na een rondje hardlopen (lees drijfnat) zit ik wat na te hijgen in de tuin als ik bezoek krijg van een prachtige wesp. Ze hangt “stil” op 3 cm voor mijn ogen en laat zich van alle kanten bewonderen. Haar angel paraat om toe te slaan (indien nodig, niet dus). Haar geluid is oorverdovend, ik ben stil en kijk. We verkennen elkaar en zijn duidelijk geinteresseerd in wat we van elkaar zien. Tien seconden, dertig seconden, 1 minuut, zelfs 2 minuten gaan voorbij. Als ik deze wesp een aantal vriendelijke wensen meegeef, nemen we afscheid van elkaar en vervolgt ze haar vlucht. Ook ik ga verder, mijn vlucht, naar een verfrissende douche. Een wens meegeven voelt fijn, vriendelijk. Mooi, een vriendelijke ontmoeting met deze wesp …

Geplaatst in Persoonlijk | Een reactie plaatsen

Wittebroodsweken

Wittebroodsweken is de benaming van de periode van zes weken na het huwelijk, waarin het kersverse bruidspaar niet gestoord mag worden door visite, vertegenwoordigers van verzekeringsmaatschappijen en anderen. De naam verwijst naar het idee dat in de eerste weken het huwelijk nog een feestelijk aanzien heeft en er alleen witbrood (voor de Tweede Wereldoorlog nog een luxegoed) gegeten zou worden (bron: Wikipedia)

Ruim 1 week geleden is het geleden dat ik ook een soort huwelijk sloot, een gelofte deed in Huy, in bijzijn van mijn geliefden, Lama Zeuppa en anderen. Toevlucht nemen. Het voelt inderdaad zo. Dertien jaar geleden gaf ik het “ja” woord aan mijn lief en dit veranderde, tot de dag van vandaag, ons samenzijn. De verbinding door getrouwd te zijn heeft altijd anders, prettiger, echter en meer waardevol gevoeld, dan de tijd dat we dat niet waren. Ik heb dat gevoel deze week ook. Er is feitelijk niet zoveel verandert. Maar er is wel iets “groots” gebeurt en dat voel ik in lijf en leden de gehele afgelopen week. De vergelijking met de wittebroodsweken is snel gemaakt.

Echter, de eerste scheurtjes worden zichtbaar, zijn voelbaar en worden i.e.i door mijzelf opgemerkt. Sinds vandaag ook weer door anderen. Zoonlief meldde vanochtend dat ik mijn boeddhistische naam die ik gekregen heb (Therchen, volbracht geduld) in ieder geval geen eer aan deed. Hij had gelijk ……. Tien dagen hebben de wittebroodsweken geduurd. Mooi toch, ze waren fijn. Ik zal ze niet vergeten. Nu weer gewoon aan de slag, hupsakee! Maar wel zorgvuldig, met aandacht

Bij het toevlucht nemen heb ik ook uitgesproken me te houden aan de volgende vijf voorschriften:

  1. ik neem mij voor geen levende wezen te doden
  2. ik neem mij voor niet te nemen wat niet wordt gegeven
  3. ik neem mij voor me te onthouden van seksueel wangedrag
  4. ik neem mij voor niet te liegen
  5. ik neem mij voor me te onthouden van alcohol en bedwelmende middelen.

De komende vijf weken wil ik ieder voorschrift en vooral wat deze in het dagelijks leven, in de dagelijkse beoefening met de nodige nieuwsgierigheid gaan onderzoeken.  Ik ben niet zo van de regels, sterker nog, NIET van de regels (dat is er overigens ook al eentje). Ik leer mensen met wie ik werk, regels en afspraken kritisch te onderzoeken en hier passend op te reageren. Hoe kan een dharmapunxer zich verhouden tot bovenstaande? We zullen het merken, zien en mogelijk ook lezen.

Wordt vervolgd …

Geplaatst in Persoonlijk | Een reactie plaatsen