Binnen …

Het zit er helemaal op, nou ja helemaal …. Na ruim 42 kilometer door Rotjeknor met 17.000 anderen de marathon gelopen te hebben, is het vandaag nagenietdag. Beetje stramme benen, zojuist met m’n jarige lief, rondje gefietst om ze wat los te trappen en vooral veel “afterplezier”. Honderd dagen trainen, de weg naar Rotterdam was een mooie.

Lopen in Rotterdam, mijn eerste en mogelijk toch niet laatste, was een geweldige ervaring. De Rotterdammers zijn een bijzonder volkje, hun taal, hun stad, de sfeer hielpen om de vele lastige momenten te overwinnen. Mijn vroege geschiedenis ligt er ook, nu ben ik 50. Pijn was er … veel pijn! Kramp in de kuiten, pijn in de voeten en tenen en weerzin tegen al die vieze sportdrankjes, gels, winegums die ik de laatste 3 dagen naar binnen heb gewerkt Maar de beloning is er niet minder om: het uitlopen van dit toch wel monster van formaat.

 

Genoeg van mijn vrienden ontmoet onderweg; vriendelijkheid, mededogen, medevreugde en gelijkmoedigheid. Ze waren er allemaal dit keer, jippie! Mijn tempo was redelijk goed, tot de 30 kilometer. Toen kwam “de man met de hamer” en  beukte er op los. Wat bleef was de gelijkmoedigheid – blijven lopen, met een mooie rustige hartslag van gemiddeld 145 (voor de niet lopers … da’s mooi laag).

In de laatste bocht, de Coolsingel op, stonden mijn vrienden, mijn grote lief en engelenkind. Samen over de streep, dat is fijn … wat rest is dankbaarheid dat het kon.

Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s