This is the end ….

Wie een beetje in de muziek thuis is kent het nummer van The Doors, the End. Heftig! Opgenomen destijds in de periode dat oorlogen ons ook al verscheurden. In de film “apocalypse now”, wordt het nummer prachtig in beeld gebracht. Het nummer zingt een beetje rond in mijn hoofd. Niet dat ik dood wil of suïcidaal ben, gelukkig niet. Het lijkt te worden getriggerd door de zelf gekozen dood van Joost Zwagerman. Bekend schrijver, al moet ik zeggen dat ik nog nooit een boek van hem heb gelezen en hem alleen ken als presentator van Zomergasten van de VPRO (een aantal jaren geleden) en de DWDD.

Er is nu veel belangstelling voor het onderwerp suïcide door zijn dood. Bert Wagendorp schrijft in de Volkskrant dat indien hij een natuurlijke dood was gestorven, zijn leven was gevierd. Nu leidt zijn zelfmoord daarvan af. Bert Wagendorp beschrijft hoe de omgeving van iemand die de hand aan zichzelf slaat, juist dat specifieke moment als pregnantste moment in dat leven laat zijn. Ik herken dat vanuit mijn eigen persoonlijke levenservaring. Terwijl de dood ook gezien kan worden als de voltooiing van een (mensen)leven. Misschien onbelangrijk of dit een lang of kort leven is geweest, of het leven natuurlijk ophoudt of door een eigen gekozen pad.

Het tegenovergestelde kan ook. In het Boeddhistisch Dagblad wordt bericht dat het herstel van Thich Nath Hanh zeer moeizaam verloopt. De man is 84 jaar, getroffen door een zware hersenbloeding en wordt nu behandeld in de Verenigde Staten in de hoop dat hij hersteld. Ik lees dat hij zeer vermoeid is en veel lichamelijke ongemakken kent. Hij krijgt elke dag accupunctuur, fysieke therapie, logopedie, osteopathie en neurofeedback. Met mijn beperkte inlevingsvermogen,  kan ik me voorstellen dat hij vermoeid is. Kan en mag deze man, na een vol leven van 84 jaar,  los komen van dit leven? Willen zijn volgelingen hem nog graag in “aanvaardbare” goede gezondheid om zich heen behouden? Ik ben benieuwd wat de man zelf zou willen? Een leven begint en een leven eindigt, laten we het leven vieren en elkaar zonodig troosten als iemand die bij ons leeft wegvalt. Wanneer en op wat voor wijze dat moment ook zal verschijnen.

Dit bericht werd geplaatst in Actualiteit, Muziek, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s