Boze Boeddha

Meestal zijn de afbeeldingen van de Boeddha erg sereen, mild en vriendelijk. De goedlachse Boeddha, met eerlijk gezegd toch wat overgewicht, kijkt de wereld in met zijn vriendelijke glimlach. Aan zijn blik te zien komt het allemaal goed.

Ook als het niet goed is! De laatste paar weken vraag ik me geregeld af wat er met mij aan de hand is. Ik kom minder toe aan dingen die belangrijk voor me zijn, zoals mijn rondjes hardlopen, het lezen van een inspirerend boek, luisteren naar muziek van David Sylvian en zo kan ik nog een paar voorbeelden noemen. Blijkbaar ben ik tijd met andere activiteiten aan het opvullen. Na afgelopen nacht ben ik erachter wat het is. Ik ben gewoon boos en ben de afgelopen weken vooral bezig geweest om dit maar niet te hoeven voelen. Boos op een aantal zaken die momenteel actueel zijn in mijn leven. Er wordt door iets of iemand op een knop gedrukt en er is boosheid.

De oorzaak van de boosheid heeft alles te maken met het verleden, goed om te weten, maar niet zo relevant voor het heden. Nu ik erachter ben gekomen probeer ik de boosheid die aanwezig is er te laten zijn. Niet er tegen te vechten als een gast die niet welkom is. Da’s nog best lastig. Er zijn zoveel leuke en meer welkome emoties in het huis. En juist hierin zie ik de waardevolle momenten op het meditatiekussen en vooral daarbuiten. Op de plaatsen waar de knop zomaar ingedrukt wordt. Toestaan helpt om het los te laten. Dat maakt de wereld en vooral mijzelf weer een stuk zachter.

De Boeddha in mij hoeft niet altijd vriendelijk te lachen en dat is misschien het meest vriendelijke advies dat ik mezelf mag geven.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Persoonlijk. Bookmark de permalink .