“Ik zal je niet missen”

Een ieder heeft volgens mij wel een of meerdere “secret pleasures”. Voor mij zijn dat twee muzieknummers uit de jaren 70. Beetje fout, niet helemaal verantwoord, maar oh zo heerlijk, mijn geheel bewust muzikaal leven. Dat zijn “Don’t give up on us” van David Soul (de blonde uit Starsky & Hutch) en Glenn Campbell met “Rhinestone Cowboy”. Het nummer afkomstig uit 1975 betekent veel voor mij (ik was destijds 10 jaar). Met beide nummers zing ik altijd uit volle borst mee … Lezers van rond mijn geboortejaar (1965) zullen het zeker herkennen.

Bijna 40 jaar jaar later kom ik onze zingende cowboy opnieuw tegen op het pad. Het zijne is anders dan het mijne. Ik word geraakt door zijn laatste nummer. Een afscheid van het leven, van zijn geliefden, terwijl hij nog in leven is. De man heeft een ver gevorderd stadium van Alzheimer, zijn hersenen zijn aan het degenereren. Alles wat hij heeft meegemaakt, zijn succes, zijn verlies, zijn liefdes, vrouw en kinderen raakt hij kwijt. Hij weet dat hij binnen enkele maanden zijn geheugen volledig kwijt zal zijn heb ik nagezocht. Glenn weet het, hij voelt het en heeft er een nummer over gemaakt. “I’m not gonna miss you” is een prachtige titel met prachtige tekst. Ook al houd je niet van deze muziek, is het misschien toch de moeite waard om te kijken en vooral te luisteren naar hoe deze man zich bewust is van het tijdelijke van zijn bestaan. Het scheiden van geest en lichaam, nog voor zijn dood.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Muziek, Persoonlijk. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s