Drie labels

Hoe gek is Nederland? – De naam en link van een groot onderzoek, leuk beschreven in de Volkskrant Magazine, gericht op het verzamelen van zoveel mogelijk informatie van de gemiddelde Nederlander. Deze wordt uiteraard volledig anoniem verwerkt. Het invullen van een groot aantal vraaglijsten geeft een heel aardig inkijkje waar je staat in vergelijking met andere Nederlanders. Wat zou je hiermee moeten of willen vraag ik me af?

Een groot aantal uur per week ben ik werkzaam in de psychiatrie, binnen de GGZ. Daar worden mensen ook uitgenodigd om lijstjes in te vullen. “Meten = weten”, vindt het zorgkantoor. Aan de client en/of werker wordt niet gevraagd wat zij hiervan vinden. Omdat het zorgkantoor bepalend is hoe de geldstromen verlopen, doet de GGZ hier uiteraard aan mee. Een ieder gaat mee, moet mee! Omdat we de zorg nodig hebben als client, of salaris willen ontvangen om de hypotheekrente maandelijks te kunnen opbrengen. Gevaar, jagen of zorgen? Ze lopen aardig in elkaar over …..

Binnenkort gaat de psychiatrie wereldwijd werken met het nieuwe “grote” boek, de DSM-V. Hierin worden de criteria beschreven, horende bij bepaalde hokjes, we noemen dat diagnoses, waar de behandeling zich dan op kan richten. Etiketjes! Met de diagnose gaan deuren open, die voor anderen gesloten blijven.

Het boeddhisme houdt ook van hokjes en lijstjes. Volgens mij worden in geen enkele stroming zoveel lijstjes gebruikt als binnen het boeddhisme. Lijstjes zijn makkelijk te onthouden, te leren en door te geven (al meer dan 2500 jaar). Vier edele waarheden, het achtvoudig pad, de 4 levensvrienden en zo zijn er nog tientallen lijstjes te vinden als je even Google op start (waarbij ons surfgedrag ook weer onderzocht wordt).

Binnen mijn mindfulness en compassie beoefening val ik tegenwoordig slechts terug op drie labels. Is het prettig? Is het neutraal? Is het onprettig? That’s all en al moeilijk genoeg. Zeker om er even bij te blijven, niets te doen en te kijken of een stemming, een gedachte of een ervaring gewoon kan veranderen, door niets te doen. Geen lijstjes, geen metingen, geen hoge facturen, gewoon er proberen bij te blijven met een vriendelijke, milde houding – vanuit mindfulness en compassie. Aardige discussie bij het paasontbijt!

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Boeddhisme, Persoonlijk. Bookmark de permalink .