De tandenfee

Uit: “mijn wiebeltand mag er nooit uit” van Lauren Child. 

“Lola is over haar toeren door een wiebeltand. Ze wil die zeker niet kwijt. Tot haar vriendinnetje Lotta vertelt over de tandenfee. Lotta had namelijk ook een wiebeltand. Toen die er uit was, is de tandenfee hem komen halen. Lotta kreeg geld en daarmee kocht ze een kip. Nu wil Lola haar wiebeltand er zo snel mogelijk uit. Ze wil een giraf kopen. Na een hap in een harde appel is de tand eruit. Maar tot overmaat van ramp is Lola de tand ’s avonds kwijt. Gelukkig weet haar grote broer Karel wel raad: ze moet glimlachen in haar slaap, zodat de tandenfee ziet dat ze een tand kwijt is. De volgende dag huppelt een vrolijke Lola met haar giraf naar Lotta. De vriendinnen willen nog meer dieren voor hun boerderij en gaan koortsachtig op zoek naar nieuwe wiebeltaksen…”

Zoonlief is vroeg aan het wisselen, hij is 5 jaar en 2 maanden. Hij loopt al dagen zijn wiebeltand in allerlei onnatuurlijke bochten te wrikken met zijn tong, vingers, eten en wat er al voor handen is. Eruit! Loslaten, dat is het motto. Hij heeft er last van, maar is ook in afwachting op zijn eerste bezoek van de tandenfee. In mijn bedoeling een blog te schrijven over loslaten van het onvermijdelijke, ook onze tanden, krijgt deze blog een onverwachte wending. Ik stuit op onderstaande tekening in mijn wens een passend plaatje bij het liefdevolle onderwerp te zoeken en voel me enigszins betrapt.

 

In alle onschuld en vanuit mijn eigen perspectief en herinneringen aan het luciferdoosje uit mijn jeugd, waarin ik al mijn tandjes en kiezen bewaard had en als kostbare schat op een veilige plek veilig stelde, zie ik waar ik mogelijk een plankje mis sla. Niks groot, niks ernstigs, klein zelfs, maar kleine dingen kunnen zonder aandacht groter worden. Voor mij, maar zeker ook voor het kleine mannetje. Ik geef hem onbewust iets mee door een euro onder zijn kussen te leggen. Hij geloof sowieso niet in de toverfee. Hij is blij met de bijdrage aan iets voor iets groters en is vooral benieuwd naar wie van zijn ouders de euro heeft afgestaan in ruil voor het kleine tandje en laten we eerlijk zijn, het is een lelijk ding. Feitelijk is het een prima deal voor het mannetje. Daar gaat het volgens mij mis en leer ik hem iets wat ik nu pas zie, in alle onschuld. De tekst klopt hierboven. Het gaat wat ver om de link de leggen naar het achtvoudig pad, om op een juiste wijze je geld verdienen, maar toch! Ik neem het mee voor de volgende tandjes die gaan komen en loslaten en ga alvast nadenken over mogelijke alternatieven. Loslaten van tandjes en loslaten van eigen gedachten over hoe iets zou moeten zijn. Een mooie les voor mij. Zoonlief laat al zien dat tweede tandje ook al wat begint te wiebelen ….. Hhmmm, wacht even, niet te snel lieve schat, blijf nog even wat langer lekker klein lieve jongen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Actualiteit. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s